امامزاده محمد محروق
مامزاده محمد محروق مرتبط با عصر تیموری و صفویه در نیشابور، همسایه آرامگاه خیام واقع میباشد. این تاثیر در تاریخ ۲۹ آذر۱۳۱۶ با شمارهٔ تصویب ۳۰۲ بهتیتر یک کدام از اثرها ملی کشور ایران به تصویب مسجد غدیر بلوار معلم مشهد رسید.[۱]
تاریخچه سازه
بخشی از این آرامگاه مسجد میباشد. بعداز کشته شدن محمد بن حسین محروق اورا در گورستان محله تلاجرد در نیشابور دفن کردند. در عصر سلجوقی بنای بر روی قبرهای این گورستان نهاد شد که در حمله مغول به نیشابور ویران شوید. ساختمان فعلی در طول پاد شاه حسین بایقرا بهامر امیر کمال الدین یک کدام از رجال مشهور سازه مسجد غدیر فلاحی مشهد گرفت. این آرامگاه با گنبد کاشیکاری و تراسهای بلند از ابنیه زیبای قرن دهم هجری بهشمار میرود. کتیبه کاشی معرق حیاط و صندوق منبت و در ورودی آرامگاه از فرصت پادشاه طهماسب اولیه (قرن دهمهجری) میباشد. کتیبهای منظوم که بر سنگی در سمت راست حیاط به تاریخ ۱۱۱۹ هجری نقر شدهاست، نشانه میدهد که در زمانه سلطان پادشاه حسین صفوی، شخصی به اسم محمدخان در نیشابور به بنای مسجد و مصلا مبادرت نموده است. کاشیهای ازاره آرامگاه از مجال نادرشاه (سال ۱۱۴۵ ه.ق) باقیمانده میباشد.
زائران شیعهٔ پاکستانی در آرامگاه محمد محروق؛ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳
در زمان قاجار فرخسیر میرزا نیرالدوله پسر فتحعلیپاد شاه آرامگاه را تجدید بنا کرد.[۲] در روزگار پهلوی، انجمن اثر ها ملی خلال تعمیراتمهم، کاشیکاریهای حیاط و جناحهای متفاوت آن را نوسازی کرد. همینطور دراین مقبره یکیاز اولاد موسی بن جعفر و تنی یکسری ار مشاهیر نیشابور نیز مدفوناند. این آرامگاه در شمار اثر ها تاریخی کشور ایران به تصویب مسجد بابا غدیر مشهد رسیده میباشد.
آجرکاریهای ساختمان امامزاده محروق از اثر ها محمدقاسم اخویان میباشد.[۳]
محمّد مَحروق
مَحروق بهمعنای سوخته، سوزاندهگردیدهاست. نسب محمد بن حسین محروق (؟ - ۸۱۶م/۲۰۰ق) برپایهٔ بیانِ ابوعبدالله حکم دهنده، محمد بن محمد زید بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب از پیشوایان زیدی بود که در پیکار ابوالسرایا کمپانی داشت. بعداز سوزانده شدنش، از سوی مسلمان ها بهتیتر شهید گرامی داشته میگردد و آرامگاه و مسجدی بهنامش در نیشابور میباشد که نزد شیعهها بقاع میباشد و برای دیگر مسلمانها بهتیتر مسجدی گرامی برجستگی داراست. در تاریخ نیشابور از ابوعبدالله قاضی از وی حافظه گردیده و اورا «پادشاه علوی شهید» نامیده و گزارشی از زیارت علی بن موسی رضا از آرامگاهش، نوشته میباشد. محمدحسین خلیفه نیشابوری، ورژننویس آن کتاب در سدهٔ هشتم قمری، نکتهای دربارهٔ رتبه نَسَبِ محمد محروق با علی بن موسی رضا بیان مینماید که مساوات دارا مسجد بابا قدرت مشهد هستند.
زیارت
آرامگاه محمد محروق از سوی امام رضا در فصل تابستان ۲۰۰ هجری زیارت گردیده است. در تاریخ نیشابور مندرج که علی ابن موسی الرضا روزی در نیشابور سخنی می گوید که «فی الجمله حکایتِ آن این میباشد: مخدومِ ما اینجا مدفون میباشد، به زیارتِ وی رویم.» بعد از آن محمدحسین خلیفه نیشابوری (ورژننویس آن تاثیر در سده هشتم هجری) بیان مینماید که نسب هر دو، مساوات دارااست: «هم اکنون آنک پادشاه محمد محروق در رتبهٔ نسب با والدِ حضرت شاه [رضا]... مساوات دارا هستند؛ و ذکرِ هر دو نسب اینگونه اثبات پژوهشگر میباشد: موسی بن جعفر بن محمد بن زینالعابدین علی بن حسین بن علی بن ابیطالب؛ و نسب دوم: محمد بن محمد بن زید بن زینالعابدین علی بن حسین بن علی بن ابیطالب»
امامزاده محمد محروق
مامزاده محمد محروق مرتبط با عصر تیموری و صفویه در نیشابور، همسایه آرامگاه خیام واقع میباشد. این تاثیر در تاریخ ۲۹ آذر۱۳۱۶ با شمارهٔ تصویب ۳۰۲ بهتیتر یک کدام از اثرها ملی کشور ایران به تصویب مسجد غدیر بلوار معلم مشهد رسید.[۱]
تاریخچه سازه
بخشی از این آرامگاه مسجد میباشد. بعداز کشته شدن محمد بن حسین محروق اورا در گورستان محله تلاجرد در نیشابور دفن کردند. در عصر سلجوقی بنای بر روی قبرهای این گورستان نهاد شد که در حمله مغول به نیشابور ویران شوید. ساختمان فعلی در طول پاد شاه حسین بایقرا بهامر امیر کمال الدین یک کدام از رجال مشهور سازه مسجد غدیر فلاحی مشهد گرفت. این آرامگاه با گنبد کاشیکاری و تراسهای بلند از ابنیه زیبای قرن دهم هجری بهشمار میرود. کتیبه کاشی معرق حیاط و صندوق منبت و در ورودی آرامگاه از فرصت پادشاه طهماسب اولیه (قرن دهمهجری) میباشد. کتیبهای منظوم که بر سنگی در سمت راست حیاط به تاریخ ۱۱۱۹ هجری نقر شدهاست، نشانه میدهد که در زمانه سلطان پادشاه حسین صفوی، شخصی به اسم محمدخان در نیشابور به بنای مسجد و مصلا مبادرت نموده است. کاشیهای ازاره آرامگاه از مجال نادرشاه (سال ۱۱۴۵ ه.ق) باقیمانده میباشد.
زائران شیعهٔ پاکستانی در آرامگاه محمد محروق؛ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳
در زمان قاجار فرخسیر میرزا نیرالدوله پسر فتحعلیپاد شاه آرامگاه را تجدید بنا کرد.[۲] در روزگار پهلوی، انجمن اثر ها ملی خلال تعمیراتمهم، کاشیکاریهای حیاط و جناحهای متفاوت آن را نوسازی کرد. همینطور دراین مقبره یکیاز اولاد موسی بن جعفر و تنی یکسری ار مشاهیر نیشابور نیز مدفوناند. این آرامگاه در شمار اثر ها تاریخی کشور ایران به تصویب مسجد بابا غدیر مشهد رسیده میباشد.
آجرکاریهای ساختمان امامزاده محروق از اثر ها محمدقاسم اخویان میباشد.[۳]
محمّد مَحروق
مَحروق بهمعنای سوخته، سوزاندهگردیدهاست. نسب محمد بن حسین محروق (؟ - ۸۱۶م/۲۰۰ق) برپایهٔ بیانِ ابوعبدالله حکم دهنده، محمد بن محمد زید بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب از پیشوایان زیدی بود که در پیکار ابوالسرایا کمپانی داشت. بعداز سوزانده شدنش، از سوی مسلمان ها بهتیتر شهید گرامی داشته میگردد و آرامگاه و مسجدی بهنامش در نیشابور میباشد که نزد شیعهها بقاع میباشد و برای دیگر مسلمانها بهتیتر مسجدی گرامی برجستگی داراست. در تاریخ نیشابور از ابوعبدالله قاضی از وی حافظه گردیده و اورا «پادشاه علوی شهید» نامیده و گزارشی از زیارت علی بن موسی رضا از آرامگاهش، نوشته میباشد. محمدحسین خلیفه نیشابوری، ورژننویس آن کتاب در سدهٔ هشتم قمری، نکتهای دربارهٔ رتبه نَسَبِ محمد محروق با علی بن موسی رضا بیان مینماید که مساوات دارا مسجد بابا قدرت مشهد هستند.
زیارت
آرامگاه محمد محروق از سوی امام رضا در فصل تابستان ۲۰۰ هجری زیارت گردیده است. در تاریخ نیشابور مندرج که علی ابن موسی الرضا روزی در نیشابور سخنی می گوید که «فی الجمله حکایتِ آن این میباشد: مخدومِ ما اینجا مدفون میباشد، به زیارتِ وی رویم.» بعد از آن محمدحسین خلیفه نیشابوری (ورژننویس آن تاثیر در سده هشتم هجری) بیان مینماید که نسب هر دو، مساوات دارااست: «هم اکنون آنک پادشاه محمد محروق در رتبهٔ نسب با والدِ حضرت شاه [رضا]... مساوات دارا هستند؛ و ذکرِ هر دو نسب اینگونه اثبات پژوهشگر میباشد: موسی بن جعفر بن محمد بن زینالعابدین علی بن حسین بن علی بن ابیطالب؛ و نسب دوم: محمد بن محمد بن زید بن زینالعابدین علی بن حسین بن علی بن ابیطالب»
آشنایی با مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد؛ بررسی جایگاه مذهبی، فرهنگی و اجتماعی این مسجد