بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

حصین بن نمیر
حُصَین بن نُمَیر( درگذشت ۶۶ یا این که ۶۷ق)، از سرداران بنی‌امیه در زمانه معاویه، یزید و مروان بن حکم. او را از سرسخت‌ترین معاندان امام علی(ع) و همینطور از عده ای دانسته‌اند که معاویه را به گزینش یزید به جانشینی خویش تشویق میکرد. حصین بن نمیر در اتفاق حره و حمله به مکه و حریق زدن کعبه، نقش داشت. وی با استارت قیام توابین، به عین الورده رفت و این قیام را سرکوب کرد. او در سال ۶۶ یا این که ۶۷ق در پیکار خازر به دست ابراهیم بن صاحب اشتر، مسجد غدیر بلوار معلم مشهد کشته شد.

نسب
نسب او به شَبیب بن سَکون، از بزرگان خویشان کنْدَه (از قبایل عرب یمانی)، می رسد.[۱] علی بن‌حسین مسعودی تاریخ‌نگار قرن چهارم، حصین بن نمیر را در شمار کاتبان فرستاده آورده میباشد.[۲]

در طی خلافت ابوبکر و قدمت
در سال ۱۱ قمری، در زمان خلافت ابوبکر، از حصین بن نمیر در مبارزه‌های ردّه خاطر گردیده است. وقتی که ابوبکر، زیاد بن لَبید را برای گردآوری زکات بنی‌عَمرو بن‌معاویه ارسال کرد و آن‌ها حاضر به پرداخت زکات نشدند، زیاد، حصین بن نمیر را مأمور سرکوبی آن ها مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.[۳]

در حین خلافت قدمت بن خطّاب، هنگام نزاع قادسیه در سال سال ۱۴ هجری قمری، لشکری ۴۰۰۰ نفری به فرماندهی سعدبن ابی وَقّاص برای فتح عراق پیامبر شد که حصین بن نمیر و گروهی از خویشان سَکون نیز در آن بودند.[۴]

در طی امام علی(ع)
پیکار صفین
در روایتی، حصین بن نمیر سرسخت‌ترین معاند در نبرد با امام علی(ع) خوانده گردیده‌است[۵] البته نصر بن مزاحم در کتاب وقعة صفّین،[۶] اگرچه از حصین تحت عنوان یکی‌از سرداران معاویه خاطر کرده، در گستردن نزاع صفّین از وی نامی مسجد بابا غدیر مشهد نبرده میباشد.

حضور در مصر
به نوشته نصر بن مزاحم معاویه در طومار‌ای به مصریان، از آنها خواست که به امداد حصین بن نمیر و معاویة بن خُدَیج ــ که هر دو در مصر بودند ــ در مقابل فرمان دار حضرت علی (ع)، قیس بن سعد بن عباده، بایستند.[۷]

حکومت یزید
حصین یکی‌از رؤسای اهل شام بود که در سال ۵۶ قمری، معاویه را تشویق کرد یزید را به ولیعهدی برگزیند.[۸] برخی احادیث از حصین بن نمیر تحت عنوان مالک شُرطه (مدیر پلیس) عبیدالله بن زیاد در سال ۶۰ق، و در شمار سرداران لشکر عبیداللّه، علاوه بر رویدادهای قیام امام حسین(ع) و رخداد کربلا، ذکر شده‌اند؛[۹] ولی ظاهراً او را با حصین بن تَمیم تمیمی غلط کرده‌اند. طبری از حصین بن تمیم تمیمی تحت عنوان صاحب و مالک شرطه عبیداللّه حافظه می‌نماید و از او در حادثه ها مرتبط با قیام امام حسین (ع) مسجد بابا قدرت مشهد مذکور میباشد.[۱۰]

رخداد حَرّه و مکه
نوشته‌ی علمی‌های اساسی: حادثه حره و حمله یزید به مکه
در رخداد حَرّه (اواخر سال ۶۳ قمری)، حصین بن نمیر از سرداران همدم مسلم بن عقبه بود که از دمشق روانه مدینه شد. حصین فرماندهی اهل حِمْص را بر ذمه داشت. در پایان محرّم سال ۶۴ق مسلم بن عقبه ــ بعداز سرکوب قیام عموم مدینه، در حالی که برای سرکوب کودتا عبدالله بن زبیر روانه مکه بود ــ درگذشت و بنابر پیشنهاد یزید، حصین بن نمیر فرماندهی سپاه را بر ذمه گرفت.[۱۱] عموم در مکه با ابن زبیر بیعت کرده بودند.[۱۲] حصین بن نمیر در ۲۵ یا این که ۲۶ محرّم ۶۴ق وارد مکه شد و ابن زبیر را محاصره کرد. ابن زبیر و همراهانش به مسجدالحرام مدد بردند. در ۳ ربیع الاول سال ۶۴ق، حصین بن نمیر و شامیان، در کوه‌های فضا کعبه منجنیق‌ها و عراده‌هایی به فعالیت انداختند و با سنگ و حریق به شهر مکه و کعبه حمله کردند که کعبه ویران شد و خرقه و چوب‌های آن سوخت.[۱۳]

حصین بن نمیر
حُصَین بن نُمَیر( درگذشت ۶۶ یا این که ۶۷ق)، از سرداران بنی‌امیه در زمانه معاویه، یزید و مروان بن حکم. او را از سرسخت‌ترین معاندان امام علی(ع) و همینطور از عده ای دانسته‌اند که معاویه را به گزینش یزید به جانشینی خویش تشویق میکرد. حصین بن نمیر در اتفاق حره و حمله به مکه و حریق زدن کعبه، نقش داشت. وی با استارت قیام توابین، به عین الورده رفت و این قیام را سرکوب کرد. او در سال ۶۶ یا این که ۶۷ق در پیکار خازر به دست ابراهیم بن صاحب اشتر، مسجد غدیر بلوار معلم مشهد کشته شد.

نسب
نسب او به شَبیب بن سَکون، از بزرگان خویشان کنْدَه (از قبایل عرب یمانی)، می رسد.[۱] علی بن‌حسین مسعودی تاریخ‌نگار قرن چهارم، حصین بن نمیر را در شمار کاتبان فرستاده آورده میباشد.[۲]

در طی خلافت ابوبکر و قدمت
در سال ۱۱ قمری، در زمان خلافت ابوبکر، از حصین بن نمیر در مبارزه‌های ردّه خاطر گردیده است. وقتی که ابوبکر، زیاد بن لَبید را برای گردآوری زکات بنی‌عَمرو بن‌معاویه ارسال کرد و آن‌ها حاضر به پرداخت زکات نشدند، زیاد، حصین بن نمیر را مأمور سرکوبی آن ها مسجد غدیر فلاحی مشهد کرد.[۳]

در حین خلافت قدمت بن خطّاب، هنگام نزاع قادسیه در سال سال ۱۴ هجری قمری، لشکری ۴۰۰۰ نفری به فرماندهی سعدبن ابی وَقّاص برای فتح عراق پیامبر شد که حصین بن نمیر و گروهی از خویشان سَکون نیز در آن بودند.[۴]

در طی امام علی(ع)
پیکار صفین
در روایتی، حصین بن نمیر سرسخت‌ترین معاند در نبرد با امام علی(ع) خوانده گردیده‌است[۵] البته نصر بن مزاحم در کتاب وقعة صفّین،[۶] اگرچه از حصین تحت عنوان یکی‌از سرداران معاویه خاطر کرده، در گستردن نزاع صفّین از وی نامی مسجد بابا غدیر مشهد نبرده میباشد.

حضور در مصر
به نوشته نصر بن مزاحم معاویه در طومار‌ای به مصریان، از آنها خواست که به امداد حصین بن نمیر و معاویة بن خُدَیج ــ که هر دو در مصر بودند ــ در مقابل فرمان دار حضرت علی (ع)، قیس بن سعد بن عباده، بایستند.[۷]

حکومت یزید
حصین یکی‌از رؤسای اهل شام بود که در سال ۵۶ قمری، معاویه را تشویق کرد یزید را به ولیعهدی برگزیند.[۸] برخی احادیث از حصین بن نمیر تحت عنوان مالک شُرطه (مدیر پلیس) عبیدالله بن زیاد در سال ۶۰ق، و در شمار سرداران لشکر عبیداللّه، علاوه بر رویدادهای قیام امام حسین(ع) و رخداد کربلا، ذکر شده‌اند؛[۹] ولی ظاهراً او را با حصین بن تَمیم تمیمی غلط کرده‌اند. طبری از حصین بن تمیم تمیمی تحت عنوان صاحب و مالک شرطه عبیداللّه حافظه می‌نماید و از او در حادثه ها مرتبط با قیام امام حسین (ع) مسجد بابا قدرت مشهد مذکور میباشد.[۱۰]

رخداد حَرّه و مکه
نوشته‌ی علمی‌های اساسی: حادثه حره و حمله یزید به مکه
در رخداد حَرّه (اواخر سال ۶۳ قمری)، حصین بن نمیر از سرداران همدم مسلم بن عقبه بود که از دمشق روانه مدینه شد. حصین فرماندهی اهل حِمْص را بر ذمه داشت. در پایان محرّم سال ۶۴ق مسلم بن عقبه ــ بعداز سرکوب قیام عموم مدینه، در حالی که برای سرکوب کودتا عبدالله بن زبیر روانه مکه بود ــ درگذشت و بنابر پیشنهاد یزید، حصین بن نمیر فرماندهی سپاه را بر ذمه گرفت.[۱۱] عموم در مکه با ابن زبیر بیعت کرده بودند.[۱۲] حصین بن نمیر در ۲۵ یا این که ۲۶ محرّم ۶۴ق وارد مکه شد و ابن زبیر را محاصره کرد. ابن زبیر و همراهانش به مسجدالحرام مدد بردند. در ۳ ربیع الاول سال ۶۴ق، حصین بن نمیر و شامیان، در کوه‌های فضا کعبه منجنیق‌ها و عراده‌هایی به فعالیت انداختند و با سنگ و حریق به شهر مکه و کعبه حمله کردند که کعبه ویران شد و خرقه و چوب‌های آن سوخت.[۱۳]