بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

نوحه ورود به کربلا
مدیحه ورود به کربلا، مثلا نوحه‌های مرتبط با سوگواری برای امام حسین (ع) میباشد که در دهه نخستین محرم خوانده میشود. این نوحه که معمولا در شب و روز دوم محرم خوانده می شود، درباره ماجرای ورود امام حسین(ع) به کربلا میباشد. شیخ در‌این مجلس به سخنان امام حسین(ع) هنگام وصال به کربلا اشاره می‌نماید که در آن امام حسین(ع) از اتفاق ها روزهای آجل و مصائب اهل بیت خبر می دهد. همینطور بابیان کیفیت پیاده شدن بانوان از مرکب‌ها به امداد جوان ها بنی هاشم، گریزی به فقط شدن حضرت زینب(س) بعد از شهید شدن امام حسین(ع) هنگام سوار شدن بر مرکب زده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میگردد.

نقل تاریخی
نوشته‌علمیٔ مهم: رخداد کربلا § ورود امام به کربلا
امام حسین(ع) پنجشنبه، دوم محرم سال ۶۱ق وارد کربلا شد.[۱] برخی نیز ورود او را غیر از پنج شنبه نقل مسجد غدیر فلاحی مشهد کرده‌اند.[۲]

بنابر پاره‌ای از احادیث آن حضرت هنگام توقف در کربلا اظهار‌کرد: «اینجا کرب(مشقت) و بلا میباشد. اینجا، مکان مرکب‌ها و توشه و بنه ما میباشد. اینجا قتلگاه مردانمان و مکان ریخته شدن خونمان مسجد بابا غدیر مشهد میباشد.»[۳]

محتوای مدیحه
زمینه این مدیحه، ماجرای اندوه‌انگیز ورود امام حسین(ع) به کربلا و سخنان آن حضرت در مواجهه با این اتفاق افتاد میباشد. معمولا نوحه ورود به کربلا را در شب و روز دوم محرم می مسجد بابا قدرت مشهد خوانند.[مستلزم منبع]

شیخ در‌این مدیحه ماجرای تکان امام حسین(ع) از مدینه به مکه و از آنجا به کربلا را گشوده می گوید و آن‌گاه به سخنان امام حسین(ع) هنگام پیاده شدن از مرکب در کربلا و ذکر مصائب روزهای بعدی می پردازد. در‌این مجلس خلال ذکر این کلام امام حسین(ع) «اللهم انی اعوذبک اینجانب الکرب و البلاء» اشعاری از شاعران آئینی و مرثیه سرا خوانده میگردد.[۴] روحانی بعداز ذکر کیفیت پیاده شدن بانوان اهل بیت با یاری جوان ها بنی هاشم از مرکب، به تنهایی حضرت زینب(س) هنگام سوار شدن بر مرکب بعد از شهیدشدن امام حسین(ع) اشاره کرده و این دو مقاله با هم مقایسه می شود.[۵]

مثال‌ای از اشعار
دیوان جودی
آه! از آن ساعت که سبط مصطفی
گشت وارد بر زمین کربلا
پس به یاران کرد رو، فرمان روا آئین
بیان کرد کای یاران! منزلت ماست این
توشه بگشایید، خوش‌خانه‌گهی میباشد
تا به جنّت زین جای ، اندک‌ رهی میباشد
توشه بگشایید کاین‌جا از عتاب
میگردد لب‌ها کبود از قحط آب
توشه بگشایید کاین‌جا از جفا
امّ لیلا خواهد شد از اکبر، جداگانه
توشه بگشایید کاین‌جا بی‌فکر
بر گلوی اصغرم آید خدنگ
الغرض؛ در آن دیار پُرمحن
کرد زیرا شاه مظلومان، وطن
اعلام کرد: در‌این کشور، مکان اینجانب میباشد
این زمین تا حشر، مأوای اینجانب میباشد
زیرا در اینجا اینجانب به جسم چاک‌چاک
از راز زین، سرنگون گردم به خاک
اینجانب، بدن فقط و معاند، صد هزار
پیکرم، مصدوم و زخمم، بی‌شمار
«جودیا»! دم درکش از این ماجرا
خون نکن زین بیش، قلب دوستان[۶]
خزائن الاشعار
شه فرود آمد به دشت کربلا
اظهار کرد پس با آن زمین پُربلا:
ای زمین!‌ای تربت عنبرسرشت!
ای به رتبت، بلندتر از خاک فردوس!
بعداز این، خاک تو باشد مدفنم
تا قیامت در تو باشد مسکنم
قاطرّمی کن،‌ای زمین! شاهت رسید
فخر کن بر افق، ماهت رسید
سوی تو از مکه، تازان آمدم
خویش خیر صرفا با جوان ها آمدم
آمدم تا در تو جان، فانی کنم
در تو هفتاد و دو قربانی کنم
این اینجانب و این اکبر و این اصغرم
قاسم و عبّاس و عون و جعفرم
حالیا برگو من‌را مدفن کجاست
مدفن قربانیان اینجانب کجاست
راست برگو،‌ای زمین! اندر کجا
دست عبّنام خواهد شد از بدن، جداگانه
در کجا بر جان اینجانب، آذر زنند
تیر بر حلق علی‌اصغر زنند
بس کن،‌ای «ذاکر»! مگو دیگر صحبت
که زدی حریق به جان مرد و زن[۷]

نوحه ورود به کربلا
مدیحه ورود به کربلا، مثلا نوحه‌های مرتبط با سوگواری برای امام حسین (ع) میباشد که در دهه نخستین محرم خوانده میشود. این نوحه که معمولا در شب و روز دوم محرم خوانده می شود، درباره ماجرای ورود امام حسین(ع) به کربلا میباشد. شیخ در‌این مجلس به سخنان امام حسین(ع) هنگام وصال به کربلا اشاره می‌نماید که در آن امام حسین(ع) از اتفاق ها روزهای آجل و مصائب اهل بیت خبر می دهد. همینطور بابیان کیفیت پیاده شدن بانوان از مرکب‌ها به امداد جوان ها بنی هاشم، گریزی به فقط شدن حضرت زینب(س) بعد از شهید شدن امام حسین(ع) هنگام سوار شدن بر مرکب زده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میگردد.

نقل تاریخی
نوشته‌علمیٔ مهم: رخداد کربلا § ورود امام به کربلا
امام حسین(ع) پنجشنبه، دوم محرم سال ۶۱ق وارد کربلا شد.[۱] برخی نیز ورود او را غیر از پنج شنبه نقل مسجد غدیر فلاحی مشهد کرده‌اند.[۲]

بنابر پاره‌ای از احادیث آن حضرت هنگام توقف در کربلا اظهار‌کرد: «اینجا کرب(مشقت) و بلا میباشد. اینجا، مکان مرکب‌ها و توشه و بنه ما میباشد. اینجا قتلگاه مردانمان و مکان ریخته شدن خونمان مسجد بابا غدیر مشهد میباشد.»[۳]

محتوای مدیحه
زمینه این مدیحه، ماجرای اندوه‌انگیز ورود امام حسین(ع) به کربلا و سخنان آن حضرت در مواجهه با این اتفاق افتاد میباشد. معمولا نوحه ورود به کربلا را در شب و روز دوم محرم می مسجد بابا قدرت مشهد خوانند.[مستلزم منبع]

شیخ در‌این مدیحه ماجرای تکان امام حسین(ع) از مدینه به مکه و از آنجا به کربلا را گشوده می گوید و آن‌گاه به سخنان امام حسین(ع) هنگام پیاده شدن از مرکب در کربلا و ذکر مصائب روزهای بعدی می پردازد. در‌این مجلس خلال ذکر این کلام امام حسین(ع) «اللهم انی اعوذبک اینجانب الکرب و البلاء» اشعاری از شاعران آئینی و مرثیه سرا خوانده میگردد.[۴] روحانی بعداز ذکر کیفیت پیاده شدن بانوان اهل بیت با یاری جوان ها بنی هاشم از مرکب، به تنهایی حضرت زینب(س) هنگام سوار شدن بر مرکب بعد از شهیدشدن امام حسین(ع) اشاره کرده و این دو مقاله با هم مقایسه می شود.[۵]

مثال‌ای از اشعار
دیوان جودی
آه! از آن ساعت که سبط مصطفی
گشت وارد بر زمین کربلا
پس به یاران کرد رو، فرمان روا آئین
بیان کرد کای یاران! منزلت ماست این
توشه بگشایید، خوش‌خانه‌گهی میباشد
تا به جنّت زین جای ، اندک‌ رهی میباشد
توشه بگشایید کاین‌جا از عتاب
میگردد لب‌ها کبود از قحط آب
توشه بگشایید کاین‌جا از جفا
امّ لیلا خواهد شد از اکبر، جداگانه
توشه بگشایید کاین‌جا بی‌فکر
بر گلوی اصغرم آید خدنگ
الغرض؛ در آن دیار پُرمحن
کرد زیرا شاه مظلومان، وطن
اعلام کرد: در‌این کشور، مکان اینجانب میباشد
این زمین تا حشر، مأوای اینجانب میباشد
زیرا در اینجا اینجانب به جسم چاک‌چاک
از راز زین، سرنگون گردم به خاک
اینجانب، بدن فقط و معاند، صد هزار
پیکرم، مصدوم و زخمم، بی‌شمار
«جودیا»! دم درکش از این ماجرا
خون نکن زین بیش، قلب دوستان[۶]
خزائن الاشعار
شه فرود آمد به دشت کربلا
اظهار کرد پس با آن زمین پُربلا:
ای زمین!‌ای تربت عنبرسرشت!
ای به رتبت، بلندتر از خاک فردوس!
بعداز این، خاک تو باشد مدفنم
تا قیامت در تو باشد مسکنم
قاطرّمی کن،‌ای زمین! شاهت رسید
فخر کن بر افق، ماهت رسید
سوی تو از مکه، تازان آمدم
خویش خیر صرفا با جوان ها آمدم
آمدم تا در تو جان، فانی کنم
در تو هفتاد و دو قربانی کنم
این اینجانب و این اکبر و این اصغرم
قاسم و عبّاس و عون و جعفرم
حالیا برگو من‌را مدفن کجاست
مدفن قربانیان اینجانب کجاست
راست برگو،‌ای زمین! اندر کجا
دست عبّنام خواهد شد از بدن، جداگانه
در کجا بر جان اینجانب، آذر زنند
تیر بر حلق علی‌اصغر زنند
بس کن،‌ای «ذاکر»! مگو دیگر صحبت
که زدی حریق به جان مرد و زن[۷]