حسن بن محبوب (۱۲۹ یا این که ۱۴۹ق-۲۲۴ق)، از اصحاب امام کاظم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع). او یکی عناصر چهارگانه شیعه در فقه و حدیث و از اصحاب اجماع میباشد، که رجالیان و محدّثان بر وثاقتش رخدادحیث مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد داراهستند.
اسم او در اوراق احادیث اکثری از کتاب ها اربعه شیعه چشم میگردد. وی از بیشتر اصحاب اجماع ماجرا نموده است و اکثری همانند احمد بن محمد برقی، عبدالعظیم حسنی و راحت بن زیاد آدمی از او داستان کردهاند. موضوعات احادیث وی بیشتر فقاهتی آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.
المشیخه دارای اسم و رسمترین تاثیر ابن دوستداشتنی میباشد که از دیرینترین اثر ها در فقه و رجال در نزد شیعه محسوب میشود.
نسب
اصحاب اجماع
یاران امام باقر(ع)
۱ زُرارَة بن اَعین
۲ مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ
۳ بُرَید بن معاویه
۴ ابوبصیر اَسَدی یا این که (ابوبصیر مرادی)
۵ فُضَیل بن یسار
۶ محمد بن مُسلِم
یاران امام درستگو(ع)
۱ جَرغبت بن دَرّاج
۲ عبدالله بن مُسکان
۳ عبدالله بن بُکَیر
۴ حَمّاد بن عثمان
۵ حماد بن عیسی جهنی
۶ اَبان بن عثمان
یاران امام کاظم(ع) و امام رضا(ع)
۱ یونس بن عبدالرحمن
۲ صَفوان بن یحیی
۳ اِبن اَبی عُمَیر
۴ عبدالله بن مُغَیرِه
۵ حسن بن دوست داستنی یا این که (حسن بن علی بن فَضّال، فَضالَة بن ایوب و عثمان بن عیسی)
۶ احمد بن ابی نصر بزنطی
نبو
قوم و قبیله او یک سری نسل مقیم کوفه و دارنده لینک و پیوند وَلاء (تعلق حمایتی) با قوم و قبیله بجیله کوفه بودند و به همین سبب ساز اورا کوفی بَجَلی[۱] یا این که مولای بجیله[۲] نیز رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خواندهاند.[۳]
جدّ سوم حسن، وَهْب، که اهل سِند و برده قانونی جریر بن عبدالله بجلی بود، از امام علی(ع) درخواست کرد او را از جریر بخرد. جریر که میمشاهده کرد با فروش وَهْب اورا تماما از دست میدهد، آزادش کرد تا به این ترتیب فی مابین خویش و قوم و قبیلهاش بجیله با وهب و دودمانش، تعلق (ولای عتق) برقرار گردد. وهب نیز از آن پس به سرویس امیرمؤمنان شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد درآمد.
لقب و کنیه
لقب حسن بن دوست داستنی، ابوعلی[۴] و لقبش سَرّاد یا این که زَرّاد[۵] به معنای زره ساز[۶] میباشد که یادگار پیشه جدّ اعلایش، وهب، بوده میباشد.[۷]
به دنیا آمدن
به دنیاآمدن وی بنابر اینکه به هنگام وفات، ۷۵ یا این که ۹۵ ساله بوده باشد سال ۱۲۹ یا این که ۱۴۹ق بوده میباشد. به لحاظ میرسد با دقت به احادیث وی از عده ای همانند ابو حمزه ثمالی، در نوجوانی به یادگرفتن حدیث پرداخته میباشد. شاید تشویق پدرش، دوست داستنی، نیز در تعلّم حدیث مؤثر بوده، چنان که کشّی[۸] از راویان شیعه شنیده میباشد که دوستداشتنی بابت هر حدیثی که پسرش از علی بن رئاب مینوشت، یک درهم به وی مشوق میبخشید. سالها آنگاه، وی و سه راوی گرانقدر دیگر عناصر چهارگانه شیعه در فقه و حدیث بودند.[۹]
فرزندان
دو پسر وی به اسمهای محمد و هارون هر دو از اصحاب امام جواد(ع) بودند[۱۰] و از نوه وی جعفر بن محمد نیز بین راویان حدیث حافظه گردیدهاست.[۱۱]
وثاقت
تمامی رجالیان و محدّثان متقدم و متأخر در وثاقتش متفقاند[۱۲] اسم وی در طبقه اصحاب امام کاظم[۱۳]، اصحاب امام رضا[۱۴] و اصحاب امام جواد علیهم السلام[۱۵] آمده میباشد. اسم وی در شمار اصحاب اجماع نیز آمده میباشد.[۱۶]
کشّی[۱۷] او را یکی شش فقید از اصحاب امام کاظم و امام رضا علیهماالسلام میشمارد که به گفته وی، طایفه شیعه بر صدق احادیث و دانش و فقاهتشان و دو دسته شش نفری دیگر اجماع دارا هستند. اما بعضی به مکان حسن بن دوستداشتنی، حسن بن علی بن فضال و فَضالةبن ایوب اَزْدی یا این که عثمان بن عیسی رواسی را درین مجموعه مکان دادهاند.[۱۸]
به نوشته مامقانی[۱۹] و بعضا از فقها، برای مثال شهید ثانی و متفحص سبزواری، بر آن بودهاند که او همچون محمد بن ابی عمیر جز از راویان ثقه، ارسال حدیث و حذف واسطه نمینماید، و این بالاترین جايگاه پشت گرمی به راوی میباشد.[۲۰]
احادیث
اسم وی در نحوه قریب به سه هزار حدیث از کتاب ها اربعه شیعه چشم می شود.[۲۱] این احادیث، به ترتیب فراوانی، درباره عقائد، کردار، احکام عبادات، احکام معاملات و... دیگرند.[۲۲]
طبق رسیدگی آیت الله خویی،[۲۳] وی خلال تعدادی حدیث که بیواسطه از امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) قصه کرده، از ۱۸۸ راوی حدیث شنیده میباشد که شصت بدن از آن ها از اصحاب امام راستگو علیهالسلام بودهاند.[۲۴]
بیشترین احادیث وی، از علی بن رئاب، ابوایوب ابراهیم بن زیاد خزّاز و عبدالله بن سنان (هر سه از اصحاب امام درست گو (ع)) و هشام بن تندرست و علاء بن رزین (از اصحاب امام راست گو(ع) و امام کاظم(ع)) بوده میباشد.[۲۵]
او همینطور از هشت بدن از اصحاب اجماع داستان نموده است.[۲۶]
حسن بن محبوب (۱۲۹ یا این که ۱۴۹ق-۲۲۴ق)، از اصحاب امام کاظم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع). او یکی عناصر چهارگانه شیعه در فقه و حدیث و از اصحاب اجماع میباشد، که رجالیان و محدّثان بر وثاقتش رخدادحیث مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد داراهستند.
اسم او در اوراق احادیث اکثری از کتاب ها اربعه شیعه چشم میگردد. وی از بیشتر اصحاب اجماع ماجرا نموده است و اکثری همانند احمد بن محمد برقی، عبدالعظیم حسنی و راحت بن زیاد آدمی از او داستان کردهاند. موضوعات احادیث وی بیشتر فقاهتی آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.
المشیخه دارای اسم و رسمترین تاثیر ابن دوستداشتنی میباشد که از دیرینترین اثر ها در فقه و رجال در نزد شیعه محسوب میشود.
نسب
اصحاب اجماع
یاران امام باقر(ع)
۱ زُرارَة بن اَعین
۲ مَعروفِ بنِ خَرَّبوذ
۳ بُرَید بن معاویه
۴ ابوبصیر اَسَدی یا این که (ابوبصیر مرادی)
۵ فُضَیل بن یسار
۶ محمد بن مُسلِم
یاران امام درستگو(ع)
۱ جَرغبت بن دَرّاج
۲ عبدالله بن مُسکان
۳ عبدالله بن بُکَیر
۴ حَمّاد بن عثمان
۵ حماد بن عیسی جهنی
۶ اَبان بن عثمان
یاران امام کاظم(ع) و امام رضا(ع)
۱ یونس بن عبدالرحمن
۲ صَفوان بن یحیی
۳ اِبن اَبی عُمَیر
۴ عبدالله بن مُغَیرِه
۵ حسن بن دوست داستنی یا این که (حسن بن علی بن فَضّال، فَضالَة بن ایوب و عثمان بن عیسی)
۶ احمد بن ابی نصر بزنطی
نبو
قوم و قبیله او یک سری نسل مقیم کوفه و دارنده لینک و پیوند وَلاء (تعلق حمایتی) با قوم و قبیله بجیله کوفه بودند و به همین سبب ساز اورا کوفی بَجَلی[۱] یا این که مولای بجیله[۲] نیز رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خواندهاند.[۳]
جدّ سوم حسن، وَهْب، که اهل سِند و برده قانونی جریر بن عبدالله بجلی بود، از امام علی(ع) درخواست کرد او را از جریر بخرد. جریر که میمشاهده کرد با فروش وَهْب اورا تماما از دست میدهد، آزادش کرد تا به این ترتیب فی مابین خویش و قوم و قبیلهاش بجیله با وهب و دودمانش، تعلق (ولای عتق) برقرار گردد. وهب نیز از آن پس به سرویس امیرمؤمنان شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد درآمد.
لقب و کنیه
لقب حسن بن دوست داستنی، ابوعلی[۴] و لقبش سَرّاد یا این که زَرّاد[۵] به معنای زره ساز[۶] میباشد که یادگار پیشه جدّ اعلایش، وهب، بوده میباشد.[۷]
به دنیا آمدن
به دنیاآمدن وی بنابر اینکه به هنگام وفات، ۷۵ یا این که ۹۵ ساله بوده باشد سال ۱۲۹ یا این که ۱۴۹ق بوده میباشد. به لحاظ میرسد با دقت به احادیث وی از عده ای همانند ابو حمزه ثمالی، در نوجوانی به یادگرفتن حدیث پرداخته میباشد. شاید تشویق پدرش، دوست داستنی، نیز در تعلّم حدیث مؤثر بوده، چنان که کشّی[۸] از راویان شیعه شنیده میباشد که دوستداشتنی بابت هر حدیثی که پسرش از علی بن رئاب مینوشت، یک درهم به وی مشوق میبخشید. سالها آنگاه، وی و سه راوی گرانقدر دیگر عناصر چهارگانه شیعه در فقه و حدیث بودند.[۹]
فرزندان
دو پسر وی به اسمهای محمد و هارون هر دو از اصحاب امام جواد(ع) بودند[۱۰] و از نوه وی جعفر بن محمد نیز بین راویان حدیث حافظه گردیدهاست.[۱۱]
وثاقت
تمامی رجالیان و محدّثان متقدم و متأخر در وثاقتش متفقاند[۱۲] اسم وی در طبقه اصحاب امام کاظم[۱۳]، اصحاب امام رضا[۱۴] و اصحاب امام جواد علیهم السلام[۱۵] آمده میباشد. اسم وی در شمار اصحاب اجماع نیز آمده میباشد.[۱۶]
کشّی[۱۷] او را یکی شش فقید از اصحاب امام کاظم و امام رضا علیهماالسلام میشمارد که به گفته وی، طایفه شیعه بر صدق احادیث و دانش و فقاهتشان و دو دسته شش نفری دیگر اجماع دارا هستند. اما بعضی به مکان حسن بن دوستداشتنی، حسن بن علی بن فضال و فَضالةبن ایوب اَزْدی یا این که عثمان بن عیسی رواسی را درین مجموعه مکان دادهاند.[۱۸]
به نوشته مامقانی[۱۹] و بعضا از فقها، برای مثال شهید ثانی و متفحص سبزواری، بر آن بودهاند که او همچون محمد بن ابی عمیر جز از راویان ثقه، ارسال حدیث و حذف واسطه نمینماید، و این بالاترین جايگاه پشت گرمی به راوی میباشد.[۲۰]
احادیث
اسم وی در نحوه قریب به سه هزار حدیث از کتاب ها اربعه شیعه چشم می شود.[۲۱] این احادیث، به ترتیب فراوانی، درباره عقائد، کردار، احکام عبادات، احکام معاملات و... دیگرند.[۲۲]
طبق رسیدگی آیت الله خویی،[۲۳] وی خلال تعدادی حدیث که بیواسطه از امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) قصه کرده، از ۱۸۸ راوی حدیث شنیده میباشد که شصت بدن از آن ها از اصحاب امام راستگو علیهالسلام بودهاند.[۲۴]
بیشترین احادیث وی، از علی بن رئاب، ابوایوب ابراهیم بن زیاد خزّاز و عبدالله بن سنان (هر سه از اصحاب امام درست گو (ع)) و هشام بن تندرست و علاء بن رزین (از اصحاب امام راست گو(ع) و امام کاظم(ع)) بوده میباشد.[۲۵]
او همینطور از هشت بدن از اصحاب اجماع داستان نموده است.[۲۶]
مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد؛ راهنمای برگزاری مراسم ختم و مجالس ترحیم