بهترین مرجع مسجد غدیر باباعلی مشهد

انکار شفاعت در قیامت
برخی با استناد به آیه «یَوْمٌ لَا بَیْعٌ فِیهِ وَ لَا خُلَّةٌ وَ لَا شَفَاعَةٌ...؛[۸۰] روزی که در آن، خیر خریدوفروشی می باشد و خیر دوستی سودی دارااست و خیر شفاعتی مشمول حالتان می گردد...»[۸۱] و بعضا دیگر از نشانه‌ها قرآن،[۸۲] شفاعت را صرفا منحصر به فرد در فقید عالم دانسته و آن را در قیامت انکار کرده‌اند.[۸۳] اما به گفته آیت‌الله سبحانی این آیه، مطلق شفاعت در قیامت را انکار نمی‌نماید؛ بلکه با اعتنا به گزاره «لا خُلة»، صرفا شفاعت فسخ را رد مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد می‌نماید.

[۸۴] در شفاعت فسخ، درخواست‌کننده شفاعت، سوای آنکه به وظایف و انجام فقاهتی خویش شغل کرده‌با‌شد، به صرف دوستی و نسبتش با شفاعت‌کننده، مانند آنچه در جهان واقعه میفتد، از وی طلب شفاعت می‌نماید.[۸۵] بعضا مفسران نیز بر این نظرند که‌این آیه مطلق شفاعت در قیامت را انکار نکرده؛ بلکه شفاعت برای غیرمؤمنان را رد می‌نماید.[۸۶] در بعضا منابع روایی شیعه و اهل‌سنت نیز روایاتی اورده شده که شفاعتِ شفاعت‌کنندگان را در قیامت ذکر آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نموده است.[۸۷]

کتاب‌شناسی
بعضی از اثراتی که درباره شفاعت به فن تحریر درآمده عبارتند از:

الشفاعة فی الکتاب و السنة: نوشته جعفر سبحانی. این کتاب دربرگیرنده هشت فصل میباشد. فصل نخستین درباره طریقه عالمان مسلمان درباره شفاعت میباشد. فصل دوم به سوژه شفاعت در قرآن و فصل سوم به تمجید شفاعت و اقسام آن تخصیص یافته میباشد. فصل چهارم درباره توجیهات شفاعت و فصل پنجم درباره اثر ها آن میباشد. فصل ششم کتاب درباره طلب شفاعت از عده ای میباشد که خدا به آن ها اجازه داده و فصل هفتم مرتبط با ذکر مسائلی درباره طلب شفاعت میباشد. مولف در واپسین فصل کتاب نیز احادیثی در منابع روایی شیعه و اهل سنت که درباره شفاعت اورده شده، رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد توده نموده است.[۸۸]
الشفاعة: نوشته سیدکمال حیدری. این کتاب مشمول یک پیشگفتار و شش فصل میباشد. فصل اولیه درباره تمجید لغوی و اصطلاحی شفاعت و اقسام آن میباشد. فصل دوم مرتبط با اثر ها شفاعت میباشد و فصل سوم به رسیدگی اشکالات و تردید ها حول موضوع شفاعت تخصیص دارااست. فصل چهارم مشاجره درباره وضعیت شفاعت‌شوندگان و فصل پنجم درباره شفاعت‌کنندگان میباشد. فصل ششم کتاب نیز تحقیق مجوز طلب شفاعت از شفاعت‌کنندگان شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.[۸۹]
الشفاعة العظمی فی یوم القیامة: تألیف فخر رازی. وی درین کتاب بعداز تعریف و تمجید شفاعت و ذکر محدوده آن به نظارت و عیب گیری بینش خوارج و معتزله درباره شفاعت و همینطور نگرش اهل کتاب در مسئله شفاعت پرداخته میباشد.[۹۰]
إثبات الشفاعة: نوشته شمس‌الدین ذهبی، مویّفیس و رجالی اهل سنت در قرن هشتم هجری. تالیف کننده در‌این تاثیر به عده‌آوری بعضا روایاتی که از صحابه در مسئله شفاعت آورده شده، پرداخته میباشد.[۹۱]
جستارهای متعلق
توسل
پانویس
علامه حلی، کشف المراد، ۱۴۱۳ق، ص۴۱۶؛ جرجانی، گستردن المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۲.
علامه مجلسی، حق الیقین، انتشارات اسلامیة، ج۲، ص۴۴۵.
ابن‌تیمیه، آحاد الفتاوی، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۳۱۳-۳۱۴.
روضه خوان صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، ص۳۷۰.
برای مثال نگاه فرمائید به علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۲۹.
برای مثال نگاه فرمائید به سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۷؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۲۹؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
برای مثال نگاه فرمائید به حاکم عبدالجبار، تفصیل الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۳.
مکارم شیرازی، تعبیر مثال، دار الکتب الاسلامیة، ج۱، ص۲۷۳.
برای مثال نگاه فرمایید به کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱؛ روضه خوان صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴.
برای مثال نگاه نمائید به بخاری، درست البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۹، ص۱۳۹؛ نسائی، سنن النسائی، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۲۲۹.
فنی اصل، «شفاعت از طریقه صدالمتألهین»، ص۱۱۰.
فخر رازی، الشفاعة العظمی فی یوم القیامة، ۱۹۸۸م، ص۷-۱۰.
سید مرتضی، رسائل الشریف الرضی، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۵۰؛ روضه خوان طوسی، التبیان، دار إحیاء التراث العربی، ج۱، ص۲۱۳.
مطهری، گروه اثرها، ۱۳۸۹ش، ج۱، ص۲۵۴.
مکارم شیرازی، تعبیر و تفسیر مثال، دار الکتب الاسلامیة، ج۱، ص۲۷۱-۲۷۲.
خمینی، گستردن چهل حدیث، ۱۳۸۰ش، ص۱۵۰؛ مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۲۶-۲۳۰؛ سبحانی، الشفاعة فی الکتاب و السنة، قم، ص۲۹-۳۰.
مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۲۶-۲۳۰؛ سبحانی، الشفاعة فی الکتاب و السنة، قم، ص۲۹-۳۰.
سبحانی، استفتائات، ۱۳۸۹ش، ج۲، ص۱۵.
علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۱۰۲، ص۲۴۷-۲۴۹.
مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۳۵.
برای مثال نگاه نمایید به روحانی موءثر، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹؛ سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۶؛ جرجانی، تفصیل المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۲.
سوره اسراء، آیه ۷۹.
برای مثال نگاه نمایید به طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۲۸۴؛ طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۱۵، ص۹۷؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۲۱، ص۳۸۷.
روضه خوان موثر، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹-۸۰.
برای مثال نگاه فرمایید به روضه خوان اثر گذار، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹-۸۰؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۴۱-۴۲.
سوره مریم، آیه ۸۷.
روضه خوان طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰.
برای مثال نگاه نمائید به روحانی طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۴۵۲؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۱۱۱.
طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۴۵۲؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۱۱۱.
روضه خوان طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۹.
قمی، تعبیر و تفسیر قمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۷.
برای مثال نگاه فرمائید به حویزی، فروغ الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۳۶۱.
برای مثال نگاه فرمائید به طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۳ق، ج۹، ص۲۹۶؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۹، ص۴۰؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۲۸، ص۲۵۶.
نهج البلاغه، تصحیح صبحی پارسا، خطبه ۱۷۶، ص۲۵۲.
روحانی صدوق، الخصال، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۱۵۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ۱۴۲۱ق، ج۳۴، ص۹۰.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱.
حر عاملی، وسائل الشیعه، ۱۴۱۶ق، ج۶، ص۱۶۹؛ ترمذی، سنن الترمذی، ۱۳۹۵ق، ج۵، ص۱۷۱.
برای مثال نگاه فرمایید به کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱.
برای مثال نگاه فرمائید به نهج البلاغه، تصحیح صبحی باتقوا، حکمت ۳۷۱، ص۵۴۰.
بهبهانی، شفاعت، ۱۳۹۲ش، ص۳۳.
برای مثال نگاه نمایید به طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۲۷۷.
برای مثال نگاه فرمائید به علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۳۴.
برای مثال نگاه نمایید به روحانی صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶.
برای مثال نگاه فرمائید به روحانی صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴.
برای مثال نگاه نمائید به روحانی صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴؛ روضه خوان صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶.
سید مرتضی، گستردن جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۷؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶–۴۹۷.
برای مثال نگاه نمائید به حکم دهنده عبدالجبار، گستردن الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۳؛ سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۶؛ سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ج۳، ص۲۰۶.
برای مثال نگاه فرمایید به حکم کننده عبدالجبار، گستردن الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۴؛ جرجانی، گستردن المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۳.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
برای مثال نگاه فرمایید به ابن‌ماجه، سنن ابن‌ماجه، دار إحیاء الکتب العربیة، ج۲، ص۱۴۴۰.
برای مثال نگاه فرمائید به روضه خوان صدوق، الخصال، ۱۳۶۲ش، ج۲، ص۳۵۵.
روضه خوان صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۴۰۰.
برقی، المحاسن، ۱۳۷۱ق، ج۱، ص۱۸۶؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۲۵، ص۲۶۸–۲۶۹.

انکار شفاعت در قیامت
برخی با استناد به آیه «یَوْمٌ لَا بَیْعٌ فِیهِ وَ لَا خُلَّةٌ وَ لَا شَفَاعَةٌ...؛[۸۰] روزی که در آن، خیر خریدوفروشی می باشد و خیر دوستی سودی دارااست و خیر شفاعتی مشمول حالتان می گردد...»[۸۱] و بعضا دیگر از نشانه‌ها قرآن،[۸۲] شفاعت را صرفا منحصر به فرد در فقید عالم دانسته و آن را در قیامت انکار کرده‌اند.[۸۳] اما به گفته آیت‌الله سبحانی این آیه، مطلق شفاعت در قیامت را انکار نمی‌نماید؛ بلکه با اعتنا به گزاره «لا خُلة»، صرفا شفاعت فسخ را رد مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد می‌نماید.

[۸۴] در شفاعت فسخ، درخواست‌کننده شفاعت، سوای آنکه به وظایف و انجام فقاهتی خویش شغل کرده‌با‌شد، به صرف دوستی و نسبتش با شفاعت‌کننده، مانند آنچه در جهان واقعه میفتد، از وی طلب شفاعت می‌نماید.[۸۵] بعضا مفسران نیز بر این نظرند که‌این آیه مطلق شفاعت در قیامت را انکار نکرده؛ بلکه شفاعت برای غیرمؤمنان را رد می‌نماید.[۸۶] در بعضا منابع روایی شیعه و اهل‌سنت نیز روایاتی اورده شده که شفاعتِ شفاعت‌کنندگان را در قیامت ذکر آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد نموده است.[۸۷]

کتاب‌شناسی
بعضی از اثراتی که درباره شفاعت به فن تحریر درآمده عبارتند از:

الشفاعة فی الکتاب و السنة: نوشته جعفر سبحانی. این کتاب دربرگیرنده هشت فصل میباشد. فصل نخستین درباره طریقه عالمان مسلمان درباره شفاعت میباشد. فصل دوم به سوژه شفاعت در قرآن و فصل سوم به تمجید شفاعت و اقسام آن تخصیص یافته میباشد. فصل چهارم درباره توجیهات شفاعت و فصل پنجم درباره اثر ها آن میباشد. فصل ششم کتاب درباره طلب شفاعت از عده ای میباشد که خدا به آن ها اجازه داده و فصل هفتم مرتبط با ذکر مسائلی درباره طلب شفاعت میباشد. مولف در واپسین فصل کتاب نیز احادیثی در منابع روایی شیعه و اهل سنت که درباره شفاعت اورده شده، رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد توده نموده است.[۸۸]
الشفاعة: نوشته سیدکمال حیدری. این کتاب مشمول یک پیشگفتار و شش فصل میباشد. فصل اولیه درباره تمجید لغوی و اصطلاحی شفاعت و اقسام آن میباشد. فصل دوم مرتبط با اثر ها شفاعت میباشد و فصل سوم به رسیدگی اشکالات و تردید ها حول موضوع شفاعت تخصیص دارااست. فصل چهارم مشاجره درباره وضعیت شفاعت‌شوندگان و فصل پنجم درباره شفاعت‌کنندگان میباشد. فصل ششم کتاب نیز تحقیق مجوز طلب شفاعت از شفاعت‌کنندگان شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میباشد.[۸۹]
الشفاعة العظمی فی یوم القیامة: تألیف فخر رازی. وی درین کتاب بعداز تعریف و تمجید شفاعت و ذکر محدوده آن به نظارت و عیب گیری بینش خوارج و معتزله درباره شفاعت و همینطور نگرش اهل کتاب در مسئله شفاعت پرداخته میباشد.[۹۰]
إثبات الشفاعة: نوشته شمس‌الدین ذهبی، مویّفیس و رجالی اهل سنت در قرن هشتم هجری. تالیف کننده در‌این تاثیر به عده‌آوری بعضا روایاتی که از صحابه در مسئله شفاعت آورده شده، پرداخته میباشد.[۹۱]
جستارهای متعلق
توسل
پانویس
علامه حلی، کشف المراد، ۱۴۱۳ق، ص۴۱۶؛ جرجانی، گستردن المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۲.
علامه مجلسی، حق الیقین، انتشارات اسلامیة، ج۲، ص۴۴۵.
ابن‌تیمیه، آحاد الفتاوی، ۱۴۱۶ق، ج۱، ص۳۱۳-۳۱۴.
روضه خوان صدوق، الامالی، ۱۴۱۷ق، ص۳۷۰.
برای مثال نگاه فرمائید به علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۲۹.
برای مثال نگاه فرمائید به سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۷؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۲۹؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
برای مثال نگاه فرمائید به حاکم عبدالجبار، تفصیل الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۳.
مکارم شیرازی، تعبیر مثال، دار الکتب الاسلامیة، ج۱، ص۲۷۳.
برای مثال نگاه فرمایید به کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱؛ روضه خوان صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴.
برای مثال نگاه نمائید به بخاری، درست البخاری، ۱۴۲۲ق، ج۹، ص۱۳۹؛ نسائی، سنن النسائی، ۱۴۰۶ق، ج۲، ص۲۲۹.
فنی اصل، «شفاعت از طریقه صدالمتألهین»، ص۱۱۰.
فخر رازی، الشفاعة العظمی فی یوم القیامة، ۱۹۸۸م، ص۷-۱۰.
سید مرتضی، رسائل الشریف الرضی، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۵۰؛ روضه خوان طوسی، التبیان، دار إحیاء التراث العربی، ج۱، ص۲۱۳.
مطهری، گروه اثرها، ۱۳۸۹ش، ج۱، ص۲۵۴.
مکارم شیرازی، تعبیر و تفسیر مثال، دار الکتب الاسلامیة، ج۱، ص۲۷۱-۲۷۲.
خمینی، گستردن چهل حدیث، ۱۳۸۰ش، ص۱۵۰؛ مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۲۶-۲۳۰؛ سبحانی، الشفاعة فی الکتاب و السنة، قم، ص۲۹-۳۰.
مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۲۶-۲۳۰؛ سبحانی، الشفاعة فی الکتاب و السنة، قم، ص۲۹-۳۰.
سبحانی، استفتائات، ۱۳۸۹ش، ج۲، ص۱۵.
علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۱۰۲، ص۲۴۷-۲۴۹.
مطهری، عدل الهی، ۱۳۹۱ش، ص۲۳۵.
برای مثال نگاه نمایید به روحانی موءثر، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹؛ سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۶؛ جرجانی، تفصیل المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۲.
سوره اسراء، آیه ۷۹.
برای مثال نگاه نمایید به طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۲۸۴؛ طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۱۵، ص۹۷؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۲۱، ص۳۸۷.
روضه خوان موثر، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹-۸۰.
برای مثال نگاه فرمایید به روضه خوان اثر گذار، اوائل المقالات، ۱۴۱۳ق، ص۷۹-۸۰؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۴۱-۴۲.
سوره مریم، آیه ۸۷.
روضه خوان طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰.
برای مثال نگاه نمائید به روحانی طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۴۵۲؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۱۱۱.
طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۶، ص۴۵۲؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۱۱۱.
روضه خوان طوسی، التبیان، ج۷، ص۱۵۰.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۹.
قمی، تعبیر و تفسیر قمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۷.
برای مثال نگاه فرمائید به حویزی، فروغ الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۳۶۱.
برای مثال نگاه فرمائید به طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۳ق، ج۹، ص۲۹۶؛ طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۹، ص۴۰؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۲۸، ص۲۵۶.
نهج البلاغه، تصحیح صبحی پارسا، خطبه ۱۷۶، ص۲۵۲.
روحانی صدوق، الخصال، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۱۵۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ۱۴۲۱ق، ج۳۴، ص۹۰.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱.
حر عاملی، وسائل الشیعه، ۱۴۱۶ق، ج۶، ص۱۶۹؛ ترمذی، سنن الترمذی، ۱۳۹۵ق، ج۵، ص۱۷۱.
برای مثال نگاه فرمایید به کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۱۰۱.
برای مثال نگاه فرمائید به نهج البلاغه، تصحیح صبحی باتقوا، حکمت ۳۷۱، ص۵۴۰.
بهبهانی، شفاعت، ۱۳۹۲ش، ص۳۳.
برای مثال نگاه نمایید به طباطبایی، المیزان، انتشارات اسماعیلیان، ج۱۴، ص۲۷۷.
برای مثال نگاه فرمائید به علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۸، ص۳۴.
برای مثال نگاه نمایید به روحانی صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶.
برای مثال نگاه فرمائید به روحانی صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴.
برای مثال نگاه نمائید به روحانی صدوق، اینجانب لایحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۵۷۴؛ روضه خوان صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶.
سید مرتضی، گستردن جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۷؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶–۴۹۷.
برای مثال نگاه نمائید به حکم دهنده عبدالجبار، گستردن الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۳؛ سید مرتضی، تفصیل جمل العلم و العمل، ۱۴۱۹ق، ص۱۵۶؛ سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ج۳، ص۲۰۶.
برای مثال نگاه فرمایید به حکم کننده عبدالجبار، گستردن الاصول الخمسة، ۱۴۲۲ق، ص۴۶۴؛ جرجانی، گستردن المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۱۳.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
برای مثال نگاه فرمایید به ابن‌ماجه، سنن ابن‌ماجه، دار إحیاء الکتب العربیة، ج۲، ص۱۴۴۰.
برای مثال نگاه فرمائید به روضه خوان صدوق، الخصال، ۱۳۶۲ش، ج۲، ص۳۵۵.
روضه خوان صدوق، الاعتقادات، ۱۴۱۴ق، ص۶۶؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص۴۹۶.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۴۰۰.
برقی، المحاسن، ۱۳۷۱ق، ج۱، ص۱۸۶؛ علامه مجلسی، بحار الانوار، ۱۹۸۳م، ج۲۵، ص۲۶۸–۲۶۹.