روش مراسم
مراسم تابوئیک، حمل تابوتهای نمادین و در نقطه پايان، پرتاب کردن آن به دریاست. این تابوت که «تابوئیک» اسم داراست، با ارتفاعی بیشتراز ۱۰ متر، از چوب بامبو، خیزران و شیت ایجاد شده است. گاه تابوئیک از نوعی چوب دشوار، پارچه، کاغذهای رنگی و حتی از طلا و جواهرات ساخته میگردد. در نوک تابوت تشکیل شده، نمادی از بُراق (اسب تیزرو) مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد جایدارد.
مراسم تابوت و پرت کردن تابوت در دریا
اهل یک محل حوزه معتقدند که امام حسن (ع) و امام حسین (ع) هر دو در کربلا به شهیدشدن رسیدهاند. آنان بر این باورند که روح این دو امام شهید(ع) بوسیله بُراق به فردوس برده شدهاست. دراین مراسم دو تمثال از درخشان که تابوئیک پسه و تابوئیک سوبارانگ اسم داراست، بوسیله عموم حمل آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میشود.
حمل این تابوتها (دو بُراقی که تابوئیک اسم داراست) با موسیقی تنبور و طبلهای تسه و دُهُل همپا میباشد. عصر، هر دو تابوئیک به حاشیه دریا کشانده گردیده و پیش از غروب آفتاب به دریا انداخته می گردند. در صبحگاه، تابوت، داراگا، پانجا و عمامه امام حسین(ع) به وسیله دهها هزار نفر از عموم «پاری آمان» که به طور گروهی از بازار و خیابانها جنبش میکنند به گردش رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد درمیآید.
عموم سوگواری که به آرامی درحرکتاند، گاه با فغانهای شدید و با فریاد بلند می گویند: هویاکتابوئیک،... هویاک (یا این که حسین). این مراسم با غروب خورشید نقطه پایان میگیرد و تابوت به دریا ودیعت میگردد تا سمبل عزیمت بُراق امام حسین(ع) به عرش باشد. عموم سوگوار بعد از غرق شدن تابوت، پارچه و کاغذهای رنگی و دیگر وسایل را که در ایجاد کرد آن به شغل رفته، برداشته و به منزلهای شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خویش بازمیگردند.»[۲]
مراسم تابوت، تحت عنوان بخشی از تمدن عموم شهر «میانگ کابائو» در آمده میباشد و درحالتی که عموم به واسطه مشکلی نتوانند حضور پیدا نمایند، هدایا و امدادهای خویش را برای رئیس مراسم میفرستند.»[۳]
حسی (دین)
کارناوال حُوسَیَه، هوزیه یا این که حُسَی، مراسم سوگواری شیعهها ترینیداد و توباگو، سالانه به مناسبت شهید شدن امام حسین(ع) برپا میگردد. حسی (Hosay) برگرفته از اسم امام حسین(ع) میباشد و شیعهها درین مراسم، گلدستهها و نمادهایی به صورت مسجد که از چوب درست شده را در شهر میگردانند و در نقطه پایان، آنهارا در دریا رها مینمایند. این نمادهای چوبی، تجه نامیده میشود. ضمن مسلمانها و شیعهها، رهروان دیگر ادیان هم دراین مراسم کمپانی مینمایند. مراسم حسی در جزیره ترینیداد، متأثر از بعضی آداب و رسوم آفریقایی میباشد.
تاریخچه
در سال ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۷م، دولت بریتانیا گروهی ۱۳۰ هزار نفری از عموم هند را به ترینیداد و توباگو منتقل کرد که شماری از آن ها مسلمان و شیعه بودند. بعداز ۹ سال، سه خانواده شیعه تمایل به برگزاری مراسم محرم و عاشورا گرفتند کهاین تصمیم با مخالفت دولت روبرو شد. بعداز این مخالفت، آغاز هندوها و بعد از آن تک تک ساکنین این جزیره، با شیعهها یار و همدم شدند و مصادف با عاشورا دست به تظاهرات زدند و خواهان کنسل ممنوعیت ایفا مراسم شدند. دولت، پایین فشار اذهان همگانی، عاقبت ممنوعیت را کنسل کرد و از آن پس، سالانه در روز عاشورا، این جنبش تحت عنوان سمبل وحدت ملی عموم ترینیداد و توباگو برگزار میگردد. این مراسم سالانه به نحو باشکوهی با تیتر کارناوال حسی برپا میگردد.[۱]
روش مراسم
مراسم تابوئیک، حمل تابوتهای نمادین و در نقطه پايان، پرتاب کردن آن به دریاست. این تابوت که «تابوئیک» اسم داراست، با ارتفاعی بیشتراز ۱۰ متر، از چوب بامبو، خیزران و شیت ایجاد شده است. گاه تابوئیک از نوعی چوب دشوار، پارچه، کاغذهای رنگی و حتی از طلا و جواهرات ساخته میگردد. در نوک تابوت تشکیل شده، نمادی از بُراق (اسب تیزرو) مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد جایدارد.
مراسم تابوت و پرت کردن تابوت در دریا
اهل یک محل حوزه معتقدند که امام حسن (ع) و امام حسین (ع) هر دو در کربلا به شهیدشدن رسیدهاند. آنان بر این باورند که روح این دو امام شهید(ع) بوسیله بُراق به فردوس برده شدهاست. دراین مراسم دو تمثال از درخشان که تابوئیک پسه و تابوئیک سوبارانگ اسم داراست، بوسیله عموم حمل آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میشود.
حمل این تابوتها (دو بُراقی که تابوئیک اسم داراست) با موسیقی تنبور و طبلهای تسه و دُهُل همپا میباشد. عصر، هر دو تابوئیک به حاشیه دریا کشانده گردیده و پیش از غروب آفتاب به دریا انداخته می گردند. در صبحگاه، تابوت، داراگا، پانجا و عمامه امام حسین(ع) به وسیله دهها هزار نفر از عموم «پاری آمان» که به طور گروهی از بازار و خیابانها جنبش میکنند به گردش رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد درمیآید.
عموم سوگواری که به آرامی درحرکتاند، گاه با فغانهای شدید و با فریاد بلند می گویند: هویاکتابوئیک،... هویاک (یا این که حسین). این مراسم با غروب خورشید نقطه پایان میگیرد و تابوت به دریا ودیعت میگردد تا سمبل عزیمت بُراق امام حسین(ع) به عرش باشد. عموم سوگوار بعد از غرق شدن تابوت، پارچه و کاغذهای رنگی و دیگر وسایل را که در ایجاد کرد آن به شغل رفته، برداشته و به منزلهای شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد خویش بازمیگردند.»[۲]
مراسم تابوت، تحت عنوان بخشی از تمدن عموم شهر «میانگ کابائو» در آمده میباشد و درحالتی که عموم به واسطه مشکلی نتوانند حضور پیدا نمایند، هدایا و امدادهای خویش را برای رئیس مراسم میفرستند.»[۳]
حسی (دین)
کارناوال حُوسَیَه، هوزیه یا این که حُسَی، مراسم سوگواری شیعهها ترینیداد و توباگو، سالانه به مناسبت شهید شدن امام حسین(ع) برپا میگردد. حسی (Hosay) برگرفته از اسم امام حسین(ع) میباشد و شیعهها درین مراسم، گلدستهها و نمادهایی به صورت مسجد که از چوب درست شده را در شهر میگردانند و در نقطه پایان، آنهارا در دریا رها مینمایند. این نمادهای چوبی، تجه نامیده میشود. ضمن مسلمانها و شیعهها، رهروان دیگر ادیان هم دراین مراسم کمپانی مینمایند. مراسم حسی در جزیره ترینیداد، متأثر از بعضی آداب و رسوم آفریقایی میباشد.
تاریخچه
در سال ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۷م، دولت بریتانیا گروهی ۱۳۰ هزار نفری از عموم هند را به ترینیداد و توباگو منتقل کرد که شماری از آن ها مسلمان و شیعه بودند. بعداز ۹ سال، سه خانواده شیعه تمایل به برگزاری مراسم محرم و عاشورا گرفتند کهاین تصمیم با مخالفت دولت روبرو شد. بعداز این مخالفت، آغاز هندوها و بعد از آن تک تک ساکنین این جزیره، با شیعهها یار و همدم شدند و مصادف با عاشورا دست به تظاهرات زدند و خواهان کنسل ممنوعیت ایفا مراسم شدند. دولت، پایین فشار اذهان همگانی، عاقبت ممنوعیت را کنسل کرد و از آن پس، سالانه در روز عاشورا، این جنبش تحت عنوان سمبل وحدت ملی عموم ترینیداد و توباگو برگزار میگردد. این مراسم سالانه به نحو باشکوهی با تیتر کارناوال حسی برپا میگردد.[۱]
مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بهعنوان پایگاه فرهنگی در برابر تهاجم فرهنگی